اثر بخشی مداخله شناختی- رفتاری مبتنی بر تعلل بر بهبود عملکرد تحصیلی و حرمت خود دانشجویان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد روان¬شناسی دانشگاه پیام نور تهران

2 استاد روان¬شناسی دانشگاه پیام نور تهران

3 استادیار روان¬شناسی دانشگاه پیام نور گرمسار

چکیده

هدف پژوهش حاضر اثربخشی مداخله­ شناختی - رفتاری  مبتنی بر تعلل بر بهبود عملکرد تحصیلی  و حرمت خود  دانشجویان دختر پیام نور بود. بنابراین با استفاده از روش نمونه­ گیری در دسترس، 30 نفر از دانشجویان دختر بر اساس معیارهای ورود- خروج از میان داوطلبان انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه (آزمایش و گواه) جایگزین شدند. کلیه آزمودنی­های گروه آزمایش و کنترل پرسشنامه ­های تعلل و حرمت خود  را قبل و بعد از آموزش جلسات تکمیل کردند. همچنین معدل ترم تحصیلی قبل هر دانشجو پیش از مداخله و معدل ترم تحصیلی ترم بعد او پس از انجام مداخله جمع­ آوری شد. تحلیل نتایج با استفاده از نسخه شانزدهم نرم­افزار آماری SPSS  و کاربرد آزمون کوواریانس نشان داد که تعلل در آزمودنی­های گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل کاهش و حرمت خود و عملکرد تحصیلی افزایش معنادار داشته است (05/0p<). این نتایج مبین آن است که مداخله شناختی ـ رفتاری مبتنی بر تعلل به واسطه بازسازی شناختی، ذهن­ آگاهی و روش­های رفتاری از جمله مدیریت زمان به کاهش تعلل و افزایش حرمت خود و عملکرد تحصیلی دانشجویان می ­انجامد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The effectiveness of cognitive- behavioral intervention based on procrastination on enhancing students’ academic performance and self- Esteem

نویسندگان [English]

  • Fatemeh Shokri 1
  • Ahmad Alipour 2
  • Mojgan Agah Haris 3
چکیده [English]

Aims: This study aimed to investigate the effectiveness of cognitive-behavioral intervention based on procrastination on enhancing academic performance and self-esteem of female students in Payame Noor University. Method: 30 female students using excluding- including criterion were selected among volunteers and were assigned randomly into two groups (experimental and control group). Prior to and after instructing the treatment, all participants completed all items of procrastination and self-esteem questionnaires. Also, the mean of the last academic term before intervention and the mean of the next academic term after intervention were collected for all the subjects.  Data analyses were done by using SPSS version 16 and applying Co-variance method. Results: the results revealed that cognitive- behavioral intervention based on procrastination could significantly decrease procrastination and increases self-esteem and academic performance among participants in the experimental group in comparison to the control group (p<0.05).Conclusion: Cognitive- behavioral intervention based on procrastination decreases procrastination and increases academic performance  and self-Esteem by using reconstruction of cognition, mindfulness and behavioral methods such as time management.   

کلیدواژه‌ها [English]

  • Cognitive-behavioral intervention based on procrastination
  • Procrastination
  • Academic performance and Self-esteem