ارزیابی و آماده‌سازی مربیان مهدکودک‌ها برای آموزش محیط زیست به کودکان (مطالعه موردی: شهر تهران)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار دانشگاه پیام نور، گروه علمی آموزش محیط زیست

2 دانشجوی دکتری مدیریت محیط زیست دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات

3 کارشناس ارشد برنامه‌ریزی درسی دانشگاه پیام‌نور

4 کارشناس ارشد آموزش محیط زیست دانشگاه پیام‌نور

چکیده

مقدمه: شکل‌گیری نگرش‌ها، ارزش‌ها، تعهد و مهارت‌های مورد نیاز برای حفظ و پشتیبانی محیط زیست در افراد از سنین پایین آغاز می‌شود. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی و آماده‌سازی مربیان مهد کودک‌ها برای آموزش محیط زیست به کودکان می‌باشد. روش: روش تحقیق این پژوهش، توصیفی و از نوع پیمایشی است. جامعه آماری این پژوهش را مربیان مهد کودک‌های شهر تهران تشکیل می‌دهند. یافته‌های مربوط به میزان سواد زیست‌ محیطی از طریق پرسشنامه‌های استاندارد شده حاصل شد. یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان می‌دهد که 79 درصد نمونه مطالعاتی از نظر سواد زیست ‌محیطی در وضعیت پایین‌تر از متوسط می‌باشند. سطح تحصیلات و سابقه کار در سطح اطمینان 95%، رابطه معنی‌داری را با سطح سواد زیست محیطی نشان نمی‌دهد. همچنین مربیان مهدهای کودک اطلاعات خوبی راجع به مسائل زیست محیطی کشور داشتند اما اطلاعات چندانی از معضلات زیست‌ محیطی جهان نداشتند. نتیجه‌‌گیری: تحقیق حاضر نشان می‌دهد که ارائه برنامه‌های آموزش محیط زیست برای مربیان مهد کودک‌ها و همچنین لزوم وجود آن در برنامه‌های ضمن خدمت مربیان، امری الزامی است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Assessment and Preparedness of Preschool Educators for Environmental training to Kids (Case Study: Tehran, Iran)

نویسندگان [English]

  • Seyed Mohammad Shobeiri 1
  • Hossein Meiboudi 2
  • Ahmad Maleki pour 3
  • Adeleh Saradipour 4
1 Associate Professor in Psychology, Payame Noor University
2 Ph.D. Student of Environmental Management, Islamic Azad University, Science and Research Branch, Tehran
3 M. A. in Curriculum, M.A., Payame Noor University
4 M.A. in Environmental Education, Payame Noor University
چکیده [English]

Introduction: Shaping attitudes, values, commitment, and skills needed to maintain and support the environment starts from early ages. This study aimed at assessing and preparing nursery coaches for environmental education to children. Method: The method was descriptive and the population for the study consisted of the kindergarten coaches in Tehran. The findings related to environmental literacy rate was obtained by standard questionnaires. Results: The results showed that, in terms of environmental education, 79% of the study sample is lower than average. The level of education and work experience did not show a significant relationship with the level of environmental literacy. Furthermore, nursery coaches had good information about environmental issues but possessed little knowledge of the world's environmental problems. Conclusion: The study indicated that providing environmental educational programs for nursery coaches is necessary and also the need for related in-service programs for teachers is vital.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Environmental Education
  • Assessment
  • nursery coaches
  • Tehran
ـ بادکوبی، ا (1379). (ارزیابی وضعیت آگاهی آموزگاران مقطع ابتدایی شاغل در آموزش وپرورش شهر تهران). فصلنامه علمی محیط زیست، شماره33. 

ـ حیدری. ع (1382). تدوین الگوی مدیریتی توسعه پایدار آموزش محیط زیست برای نسل جوان کشور. پایان­نامه کارشناسی ارشد مدیریت محیط زیست دانشگاه آزاد اسلامی. واحد علوم و تحقیقات تهران. 

ـ شبیری، س م. و میبودی، ح. (1392). (ارزیابی آموزش محیط زیست در ایران و ارائه پیشنهاداتی برای بهبود وضعیت موجود). فصلنامه علوم محیطی. دوره یازدهم، شماره 1، صفحه 130ـ119.

ـ شبیری، س م. و عبدالهی، س. (1388). مفاهیم و کاربردها و نظریه‌ها در آموزش محیط زیست، تهران: انتشارات پیام­نور 

ـ صفاری، آ. (1388). بررسی میزان آگاهی زیست محیطی زنان خانه‌دار شهر تهران در استفاده ومدیریت منابع طبیعی در ارتباط با توسعه پایدار، پایان‌نامه کارشناسی ارشد آموزش محیط زیست، دانشگاه  پیام­نور تهران. 

ـ کرمی­پور شمس آبادی، م. (1383).  ارایه چارچوب نظری درخصوص چگونگی نظام آموزش وپرورش. 

ـ کریمی، د. (1382). تبیین مفهوم آموزش همگانی محیط زیست، مقالات منتشر شده درهمایش ملی تخصصی آموزش محیط زیست، 1382، تهران، ایران، جلد اول. صفحه 260ـ284

ـ میبودی، ح و کریم‌زادگان، ح و خلیل نژاد، م ر. (1390). یک رهیافت جدید در آموزش محیط زیست به کودکان در ایران، اولین همایش ملی آموزش محیط زیست، تهران. (سخنرانی).

-  Aini, M.S. & Laily, P. (2010), Preparedness of Malaysian Pre-school Educators for Environmental Education, Universiti Putra Malaysia Press. ISSN: 0128-7702, Pertanika J. Soc. Sci. & Hum. 18 (2): 271 - 283.

-  Bartkus, K.R.; Hartman, C.L. & Howell, R.D. (1999). (The measurement of consumer environmental knowledge: Revisions and extensions). Journal of Social Behavior & Personality, 44(1), 129-147.

-  Basile, C.G. (2000). (Environmental education as a catalyst for transfer of learning in young children). Journal of Environmental Education, 32(1), 21-28.

-  Bierhoff, H.W, (2001). Responsibility and Altruism: The Role of Volunteerism. In A.E. Auhagn & H.W. Bier Hoff (Eds) Responsibility- the Many Faces of a Phenomenon (PP. 149-166). London: Rout ledge.

-  Didonet, V. (2008). Early childhood education for a sustainable society.  The contribution of early childhood education to a sustainable society, UNESCO: Paris.

-  Greenberg, M.R. (2005). (Concern about environmental pollution: How much difference do race and ethnicity make? A New Jersey case study). Environmental Health Perspectives, 113(4), 369-374.

-  Hedjazi, Y. & Arabi, F. )2009.( (Factors Influencing Non Governmental Organization Participation in Environmental Conservation). International Journal of Environmental Research, University of Tehran, Vol.3, No.1, pp. 129-136.

-  Larijani, M., & Yeshodhara, K. (2008). (An Empirical Study of Environmental Attitude Among Higher Primary School Teacher of India and Iran). Journal of Human Ecology, 3, 195-200.

-  Loughland, T.; Reid, A. & Petocz, P. (2003). (Factors influencing young people’s conceptions of environment). Environmental Education Research, 9(1), 3-19.

-  Mustard, F. (2000). Early childhood development: The base for a learning society, Paper presented at the HRDC/OECD Meeting, Ottawa, Canada.

-  Meiboudi, H.; Karimzadegan, H. & Khalilnejad, S.M. )2011(, (Enhancing children’s environmental awareness in kindergarten of Mashhad city using mural painting). International Journal of Procedia Social and Behavioral Sciences, Volume 28, Pages 1020-1028.

-  North American Association for Environmental Education (2011). Excellence in Environmental Education, Guidelines for Learning K-12, Executive Summary and Self-Assessment Tool. Washington, D.C.

-  Nutbrown, C. (2006). Key concepts in early childhood education care, New York: Sage Publications Psychology Press.

-  Samuelsson P.I. & Y. Kaga. (2008). The contribution of early childhood education to a sustainable society. UNESCO: Paris.

-  Shobeiri, S.M & Perahaladan (2008). (Study in environmental attitude of high school teachers and India). Environmental Science and Technology, 10 (36):137-146.

-  Sloep, P. & Blowers, A. (1996). Environmental problems as conflicts of interest. Arnold, NY:  Halsted Press.

-  Vipinder, N. (2010). (Environmental education awareness among school teachers). The Enovironmentalist, Volume 30, Issue, pp 153-162.

-  Wilson, R. (1994). Environmental Education at the Early Childhood Level. Washington, D.C.: North American Association for Environmental Education.