روانشناسی اجتماعی
سید مجتبی عقیلی؛ نرگس صنعتیان
چکیده
این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش شایستگی اجتماعی_هیجانی بر ترس از ارزیابی منفی و علائم روان تنی نوجوانان بی سرپرست و بد سرپرست مراکز شبه خانواده انجام شد. طرح پژوهش نیمه آزمایشی به شیوه پیش آزمون_پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش کلیه نوجوانان بی سرپرست و بد سرپرست ساکن مراکز شبه خانواده شهر مشهد در سال 1402 بودند که تعداد ...
بیشتر
این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش شایستگی اجتماعی_هیجانی بر ترس از ارزیابی منفی و علائم روان تنی نوجوانان بی سرپرست و بد سرپرست مراکز شبه خانواده انجام شد. طرح پژوهش نیمه آزمایشی به شیوه پیش آزمون_پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش کلیه نوجوانان بی سرپرست و بد سرپرست ساکن مراکز شبه خانواده شهر مشهد در سال 1402 بودند که تعداد آنها 1700 نفر محاسبه شده است. از جامعه ذکر شده تعداد 30 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و با روش تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. ابزار پژوهش پرسشنامههای ترس از ارزیابی منفی لیری (1983) و علائم روانتنی نجاریان و داوودی (1380) بود. گروه آزمایش، آموزش شایستگی اجتماعی_هیجانی را در 8 جلسه 60 دقیقهای دریافت کردند اما گروه گواه تا پایان پژوهش هیچ مداخله دریافت نکردند. دادههای پژوهش با تحلیل کوواریانس چند متغیری و تک متغیره توسط نرمافزار SPSS نسخه 24 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که آموزش شایستگی اجتماعی_هیجانی بر ترس از ارزیابی منفی و علائم روانتنی نوجوانان بیسرپرست و بد سرپرست مراکز شبه خانواده اثربخش است (05/0>p). نتایج حاکی از آن است که آموزش شایستگی اجتماعی_هیجانی با تغییر نگرشها، ارزشهـا، رفتـار و ارتقاء سطح عزّت نفس و تعـاملات اجتمـاعی موجب کاهش ترس از ارزیابی منفی و علائم روان تنی نوجوانان بی سرپرست و بد سرپرست مراکز شبه خانواده میشود.
روانشناسی اجتماعی
سید مجتبی عقیلی؛ عاصمه مهینی؛ انسیه بابایی؛ میترا نمازی
چکیده
مقدمه: خانواده کوچکترین واحد اجتماعی است ثبات یا ناپایداری آن بر اعضای خانواده و جامعه اثر میگذارد. هدف پژوهش حاضر، مقایسه ادراک از نحوه فرزندپروری، طرحوارههای ناسازگار اولیه و هوش معنوی در دختران با و بدون والدین مطلقه شهر گرگان بود. روش: این مطالعه، یک پژوهش توصیفی از نوع علّی_مقایسهای بود. جامعهآماری کلیه دانشآموزان دختر ...
بیشتر
مقدمه: خانواده کوچکترین واحد اجتماعی است ثبات یا ناپایداری آن بر اعضای خانواده و جامعه اثر میگذارد. هدف پژوهش حاضر، مقایسه ادراک از نحوه فرزندپروری، طرحوارههای ناسازگار اولیه و هوش معنوی در دختران با و بدون والدین مطلقه شهر گرگان بود. روش: این مطالعه، یک پژوهش توصیفی از نوع علّی_مقایسهای بود. جامعهآماری کلیه دانشآموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر گرگان در سال تحصیلی 1402-1401 بودند. تعداد 150 دانشآموز (75 دانشآموز با والدین مطلقه و 75 دانشآموز دیگر) با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش پرسشنامههای ادراک از نحوه فرزندپروری بامریند (1972)، طرحوارههای ناسازگار اولیه یانگ (1998) و هوش معنوی کینگ (2008) بود. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از روش آماری تحلیل واریانس چندمتغیری و نرمافزار SPSS نسخه 24 استفاده شد. یافتهها: نتایج نشان داد که بین دختران با و بدون والدین مطلقه از لحاظ ادراک از نحوه فرزندپروری، طرحوارههای ناسازگار اولیه و هوش معنوی تفاوت معناداری وجود دارد (05/0>P). نتیجهگیری: بر اساس یافتههای پژوهش میتوان نتیجه گرفت که دانشآموزان با والدین مطلقه در طرحوارههای حوزه بریدگی و طرد، محدودیتهای مختل و گوش به زنگی مفرط؛ سبک فرزندپروری سهلگیرانه و مستبدانه و هوش معنوی کمتری نسبت به سایر دانش آموزان داشتند و توجه به اصلاح آنها بایستی مدنظر متخصصین رواندرمانی قرارگیرد.
سید مجتبی عقیلی؛ آرزو اصغری؛ صغری حق شناس؛ میترا نمازی
چکیده
مقدمه: مدل درمان متمرکز بر طرحواره یانگ تلفیقی ابتکاری از رفتاردرمانی شناختی با گشتالت و روابط موضوعی رویکردهای روانکاوی محسوب میشود. پژوهش حاضر با هدف شناسایی اثر آموزش گروهدرمانی شناختی متمرکز بر طرحواره بر تعدیل طرحوارههای ناسازگار اولیه در دختران نوجوان از خانواده طلاق انجام پذیرفت. روش: پژوهش در چارچوب طرح نیمه ...
بیشتر
مقدمه: مدل درمان متمرکز بر طرحواره یانگ تلفیقی ابتکاری از رفتاردرمانی شناختی با گشتالت و روابط موضوعی رویکردهای روانکاوی محسوب میشود. پژوهش حاضر با هدف شناسایی اثر آموزش گروهدرمانی شناختی متمرکز بر طرحواره بر تعدیل طرحوارههای ناسازگار اولیه در دختران نوجوان از خانواده طلاق انجام پذیرفت. روش: پژوهش در چارچوب طرح نیمه آزمایشی پیشآزمون ـ پسآزمون با گروه گواه اجرا گردید. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دختران نوجوان از خانواده طلاق در بهزیستی قائمشهر در سال 1397 بود که از بین آنها 40 نفر به صورت نمونه در دسترس انتخاب گردیده و به تصادف در دو گروه آزمایش و گواه جایگزین شدند. جهت گردآوری اطلاعات در این پژوهش از پرسشنامه طرحوارههای ناسازگار اولیه یانگ (1988) استفاده شد و مطابق با طرح آزمودنیها در دو مرحله قبل و بعد از اجرای آموزش گروهی به سنجش درآمدند. برنامه اجرایی به مدت 8 جلسه آموزش گروهی 90 دقیقهای برای گروه آزمایش اجرا شد اما گروه گواه، آموزشی دریافت نکرد. یافتهها: جهت تحلیل دادهها از تحلیل واریانس تک متغیری استفاده شده و یافتهها حاکی از آن بود که گروهدرمانی شناختی متمرکز بر طرحواره، بر حوزههای بریدگی/ طرد، خودگردانی و عملکرد مختل، محدودیتهای مختل و دیگر جهتمندی در دختران نوجوان از خانواده طلاق قائم شهر تأثیر دارد. نتیجهگیری: نتیجه پژوهش تأیید کننده اثربخشی طرحواره درمانی در اصلاح طرحوارههای ناسازگار بوده و قادر است دختران نوجوان از خانواده طلاق را در تعدیل طرحوارهها یاری نماید و میتواند به عنوان الگویی ثمربخش در مشاوران روانشناختی دختران مقیم بهزیستی مورد استفاده قرار بگیرد.
