روانشناسی
علی اکبر شریفی؛ مژده برخورداری ناغانی
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان متمرکز بر هیجان بر انعطافپذیری شناختی و تنظیم شناختی هیجان در نوجوانان دارای اضطراب اجتماعی انجام شده است. این مطالعه از نوع نیمهآزمایشی بود که بر روی نوجوانان دارای اضطراب اجتماعی شهر شهرکرد انجام شد. تعداد ۳۰ نفر به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل بهصورت تصادفی ...
بیشتر
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان متمرکز بر هیجان بر انعطافپذیری شناختی و تنظیم شناختی هیجان در نوجوانان دارای اضطراب اجتماعی انجام شده است. این مطالعه از نوع نیمهآزمایشی بود که بر روی نوجوانان دارای اضطراب اجتماعی شهر شهرکرد انجام شد. تعداد ۳۰ نفر به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و به دو گروه آزمایش و کنترل بهصورت تصادفی گمارده شدند. هر دو گروه پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان (گرانسفکی و کرایج، ۲۰۰۶) و پرسشنامه انعطافپذیری شناختی (دنیس و وندروال، ۲۰۱۰) را بهعنوان پیشآزمون تکمیل نمودند و پس از آموزش ۸ جلسهای درمان متمرکز بر هیجان به گروه آزمایش، دو گروه مجدداً به پرسشنامههای فوق بهعنوان پسآزمون پاسخ دادند نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد بین گروه آزمایش و گروه گواه ازلحاظ انعطافپذیری شناختی تفاوت معنیداری وجود دارد (0001/0p< و 16/25 F). و درمان متمرکز بر هیجان موجب افزایش نمرات انعطافپذیری شناختی در گروه آزمایش شده است. همچنین نتایج نشان داد که بین گروه آزمایش و گروه گواه ازلحاظ تنظیم شناختی هیجان تفاوت معنیداری وجود دارد (0001/0p< و 85/52 F) و درمان متمرکز بر هیجان موجب افزایش نمرات تنظیم شناختی هیجان در گروه آزمایش شده است. بنابراین میتوان نتیجه گرفت که درمان متمرکز بر هیجان بر تنظیم شناختی هیجان و انعطافپذیری شناختی اثر دارد؛ لذا میتوان از این مداخله در جهت بالا بردن انعطاف پذیری شناختی و تنظیم شناختی هیجان در دانشآموزان دارای اضطراب اجتماعی استفاده کرد.
