روانشناسی
نیلوفر طرفدارجدید؛ علیرضا کاکاوند؛ اسماعیل شیری
چکیده
پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل ساختاری اعتیاد به اینترنت براساس خودنظمجویی شناختی هیجان و تکانشگری با میانجیگری حمایت اجتماعی ادراک شده در دانشجویان انجام شد. روش: روش پژوهش، توصیفی- همبستگی از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانشجویان دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) شهر قزوین در سال تحصیلی 1403-1402 ...
بیشتر
پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل ساختاری اعتیاد به اینترنت براساس خودنظمجویی شناختی هیجان و تکانشگری با میانجیگری حمایت اجتماعی ادراک شده در دانشجویان انجام شد. روش: روش پژوهش، توصیفی- همبستگی از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانشجویان دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) شهر قزوین در سال تحصیلی 1403-1402 بود که از بین آنها نمونهای به حجم 360 نفر به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چند مرحلهای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه اعتیاد به اینترنت یانگ (IAT)، نظمجویی شناختی هیجان (CERQ)، مقیاس تکانشگری بارت (BIS-11) و مقیاس چند بعدی حمایت اجتماعی ادراک (MSPSS) شده بود. دادهها با استفاده از روش مدلیابی معادلات ساختاری ساختاری و با بهرهگیری از دو نرمافزارSPSS-26 و Amos-29 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافتهها: نتایج حاصل از تحلیل دادهها بیانگر آن بود که مدل مفهومی پژوهش از برازش مطلوبی برخوردار است و متغیرهای خودنظمجویی شناختی هیجان، تکانشگری و حمایت اجتماعی ادراک شده بر اعتیاد به اینترنت اثر مستقیم و معناداری دارند. در مسیرهای غیرمستقیم نیز اثر خودنظمجویی شناختی هیجان، تکانشگری با میانجیگری حمایت اجتماعی ادراک شده بر اعتیاد به اینترنت مورد تایید واقع شدند. نتیجهگیری: در نتیجه میتوان گفت ناتوانی در خودنظمجویی شناختی هیجان، رفتارهای تکانشی و سطوح پایین حمایت اجتماعی ادراک شده میتواند منجر به اعتیاد به اینترنت در افراد شود. بنابراین توجه به چنین عوامل تاثیرگذاری در طراحی درمانهای مناسب و پیشگیری از اعتیاد به اینترنت، میتواند بسیار موثر باشد.
روانشناسی
زینب طالب لو؛ سمیه کشاورز؛ اسماعیل شیری
چکیده
هدف: پژوهش حاضر باهدف بررسی آسیبهای دوران کودکی و شناخت اجتماعی با اعتیاد به گوشی هوشمند با نقش واسطهای طرحوارههای ناسازگار اولیه در دانشجویان انجام شد. روش: این پژوهش به شیوه همبستگی از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بود و جامعة آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره) در سال تحصیلی 1402-1401 بودند ...
بیشتر
هدف: پژوهش حاضر باهدف بررسی آسیبهای دوران کودکی و شناخت اجتماعی با اعتیاد به گوشی هوشمند با نقش واسطهای طرحوارههای ناسازگار اولیه در دانشجویان انجام شد. روش: این پژوهش به شیوه همبستگی از نوع مدلیابی معادلات ساختاری بود و جامعة آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره) در سال تحصیلی 1402-1401 بودند که 240 نفر با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چند مرحله ای بهعنوان نمونه درنظر گرفته شد و در نهایت 221 نفر وارد مطالعه شدند. به منظور سنجش متغیرهای پژوهش از پرسشنامه آسیبهای دوران کودکی (2003)، پرسشنامه ذهنخوانی از طریق چشم بارون-کوهن (1997)، پرسشنامه اعتیاد به گوشی هوشمند (2013) و فرم کوتاه پرسشنامه طرحوارههای ناسازگار اولیه یانگ (1998) استفاده شد. یافته ها: بهمنظور تجزیهوتحلیل دادهها از روش مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. براساس نتایج آماره سوبل، اثر آسیبهای دوران کودکی و شناخت اجتماعی بهواسطة طرحوارههای ناسازگار اولیه بر اعتیاد به گوشیهای هوشمند در سطح (05/ 0p<) معنادار بود و ضریب تعیین متغیر اعتیاد به گوشیهای هوشمند در الگوی اصلاح شده 46/0 است که نشان میدهد متغیرهای برونزا و واسطه ای میتوانند 46 درصد از تغییرات اعتیاد به گوشیهای هوشمند را پیشبینی کنند. نتیجه گیری: براساس این یافته می توان بیان کرد، آسیبهای دوران کودکی و شناخت اجتماعی می تواند نقش اثرگذاری در بروز اعتیاد به گوشی های هوشمند داشته باشد بنابراین با استفاده از راهبردهای پیشگیرانه می توان از بروز این نوع از اعتیاد جلوگیری کرد.
