روانشناسی
اعظم اکرمی؛ احمد غضنفری؛ رضا احمدی
چکیده
هدف پژوهش حاضر تدوین و اعتباریابی بسته آموزش راهبردهای انگیزشی و مقایسه اثربخشی آموزش راهبردهای انگیزشی و آموزش تنظیم هیجان بر رشد اجتماعی دانشآموزان دختر دوره دوم متوسطه است. در بخش تدوین بستۀ آموزشی، نخست اهداف محتوی مناسب تهیه و در نهایت پس از اعمال نظر متخصصان این حوزه، بستۀ اموزشی تدوین گردید. میزان شاخص روایی (CVI) و نسبت روایی ...
بیشتر
هدف پژوهش حاضر تدوین و اعتباریابی بسته آموزش راهبردهای انگیزشی و مقایسه اثربخشی آموزش راهبردهای انگیزشی و آموزش تنظیم هیجان بر رشد اجتماعی دانشآموزان دختر دوره دوم متوسطه است. در بخش تدوین بستۀ آموزشی، نخست اهداف محتوی مناسب تهیه و در نهایت پس از اعمال نظر متخصصان این حوزه، بستۀ اموزشی تدوین گردید. میزان شاخص روایی (CVI) و نسبت روایی محتوا (CVR) برای تمامی هدفها در این بستۀ آموزشی بالا بود. از اینرو، بستۀ آموزش راهبردهای انگیزشی در 8 جلسۀ نود دقیقهای تدوین گردید. در بخش بررسی اثربخشی روش پژوهش حاضر، نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با پیگیری همراه با گروه گواه بود. جامعۀ آماری این پژوهش شامل کلیۀ دختران در حال تحصیل در دورۀ دوم متوسطه در شهر فولادشهر در سال تحصیلی 1402-1403 بود. ابزار جمعآوری اطلاعات پرسشنامه رشد اجتماعی وایتزمن بود. در تحلیل دادهها از آزمون تحلیل واریانس اندازگیری مکرر طرح آمیخته برای بررسی معنیداری اختلاف میانگین در گروهها استفاده شد. نتایج نشان داد که میانگین نمرات متغیر رشد اجتماعی به صورت (223/57=F ، 000/0= P) و میزان اثر 732/0 به دست آمد که بیانگر آن است که بین گروههای آزمایش و گواه تفاوت معناداری وجود دارد. همچنین، بین میانگین نمرات متغیرها در گروههای آزمایش با گواه تفاوت معناداری وجود داشته است (05/0> P)؛ به طوری که مشخص شد اثرگذاری دو روش آموزش راهبردهای انگیزش و تنظیم هیجان را بر رشد اجتماعی و مؤلفههای آن تایید میکند. روش آموزش راهبردهای انگیزشی در رشد اجتماعی به طور معناداری از روش تنظیم هیجان موثرتر بوده است و پایداری اثر آموزش تایید شد.
