روانشناسی
سیده زهرا حسینی چالشتری؛ قاسم قجاوند؛ جعفر طالبیان شریف
چکیده
پژوهش حاضر با هدف پیشبینی اعتیاد به بازیهای رایانهای بر اساس متغیرهای اعتمادبهنفس و طرد اجتماعی در دختران نوجوان شهر مشهد انجام گرفت. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی و از نظر هدف، کاربردی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی دانشآموزان دختر 16-18 سال مقطع متوسطهی دورهی دوم شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰3-۱۴۰4 بود که از میان آنها ...
بیشتر
پژوهش حاضر با هدف پیشبینی اعتیاد به بازیهای رایانهای بر اساس متغیرهای اعتمادبهنفس و طرد اجتماعی در دختران نوجوان شهر مشهد انجام گرفت. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی و از نظر هدف، کاربردی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی دانشآموزان دختر 16-18 سال مقطع متوسطهی دورهی دوم شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰3-۱۴۰4 بود که از میان آنها ۳۱۰ نفر با روش نمونهگیری خوشهای انتخاب و مورد آزمون قرار گرفتند. برای جمعآوری اطلاعات از پرسشنامهی اعتیاد به بازیهای رایانهای وانگ و چانگ (۲۰۰۲)، پرسشنامهی اعتمادبهنفس مرادی و همکاران (1393) و پرسشنامهی طرد اجتماعی هوف و رومن (۲۰۱۱) استفاده گردید. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخهی ۲۶ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. در بخش توصیفی، از شاخصهای میانگین، انحراف معیار، کجی و کشیدگی، و در بخش استنباطی از رگرسیون خطی گامبهگام و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج بهدستآمده نشان داد که طرد اجتماعی بهتنهایی ۳۷٪ از واریانس اعتیاد به بازیهای رایانه را تبیین میکند و بین اعتیاد به بازیهای رایانهای با اعتمادبهنفس و طرد اجتماعی رابطهی مثبت و معناداری وجود دارد و این دو متغیر در مجموع توانستند ۴۳ درصد از واریانس اعتیاد به بازیهای رایانهای را پیشبینی کنند (43/0=R2)، همچنین اعتیاد به بازیهای رایانهای بر اساس متغیرهای اعتمادبهنفس و طرد اجتماعی قابل پیشبینی است (781/118 = F و 001/0 > P). اعتمادبهنفس و طرد اجتماعی دو مؤلفهی مهم و تأثیرگذار بر اعتیاد به بازیهای رایانهای هستند که باید مورد توجه ویژه قرار گیرند. بنابراین، مشاوران مدارس و روانشناسان حوزهی نوجوان بهتر است در مواجهه با مسئلهی اعتیاد به بازیهای رایانهای، به این دو متغیر توجه بیشتری داشته باشند.
