دانشگاه پیام نور شناخت اجتماعی 2322-3782 مقالات آماده انتشار 2025 06 07 A Causal Model of Digital Narcissism Based on Physical Self-Esteem, Social Competence, and Social Identity among Social Media Users ارائه مدل علّی خودشیفتگی سایبری در فضای مجازی براساس عزت نفس جسمانی، شایستگی اجتماعی و هویت اجتماعی کاربران 11971 10.30473/sc.2025.73396.3043 FA مظفر غفاری استادیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران. روشنک رضائی کارشناسی ارشد روانشناسی، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران. احمد اسمعلی دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه مراغه، مراغه، ایران. Journal Article 2025 01 14 This study aimed to present a causal model of digital narcissism among social media users based on physical self-esteem, social competence, and social identity. The research employed a correlational method using structural equation modeling (SEM). The statistical population included all high school students in Maragheh City in 2024, totaling 4500 individuals. The sample size was determined to be 381 participants based on Morgan's table. Participants were selected using a multistage cluster sampling method. Data collection instruments included the Digital Narcissism Questionnaire (ONPI), the Physical Self-Esteem Scale (CPSES), the Social Identity Questionnaire (SIQ), and the Social Competence Questionnaire (SCQ). Data analysis was conducted using Pearson correlation, bootstrap methods, and the Sobel test in SPSS and AMOS software version 26. The findings revealed that physical self-esteem and social identity, with the mediating role of social competence, significantly contributed to the explanation of digital narcissism in the proposed model. Altogether, the variables in the model explained 50% of the variance in users' digital narcissism. The direct effects of social identity (-0.33), social competence (-0.26), and physical self-esteem (-0.43) on digital narcissism were significant. Additionally, the indirect effects of physical self-esteem (t-value = -2.01) and social identity (t-value = -2.36) through social competence were also statistically significant. Given the findings, it can be concluded that physical self-esteem, social identity, and social competence have a substantial impact on digital narcissism among users. These factors should be considered in addressing the challenges of digital narcissism and enhancing the quality of online social interactions. این پژوهش با هدف ارائه مدل علّی خودشیفتگی سایبری در فضای مجازی، بر اساس عزت نفس جسمانی، شایستگی اجتماعی و هویت اجتماعی کاربران انجام گرفت. روش پژوهش از نوع همبستگی و مبتنی بر معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی دانش‌آموزان مقطع متوسطه دوم شهر مراغه در سال 1403، به تعداد 4500 نفر بود. از این جامعه، 381 نفر به‌عنوان نمونه پژوهش با استفاده از جدول مورگان و به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه‌های خودشیفتگی سایبری (ONPI)، عزت نفس جسمانی (CPSES)، هویت اجتماعی (SIQ) و شایستگی اجتماعی (SCQ) بود. داده‌های جمع‌آوری‌شده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، روش بوت‌استرپ و آزمون سوبل، و با بهره‌گیری از نرم‌افزارهای SPSS و AMOS نسخه 26 تحلیل شدند. نتایج نشان دادند که عزت نفس جسمانی و هویت اجتماعی، از طریق نقش واسطه‌ای شایستگی اجتماعی، تأثیر معناداری در تبیین مدل خودشیفتگی سایبری کاربران دارند .این متغیرها در مجموع 50 درصد از واریانس خودشیفتگی سایبری را تبیین کردند. اثر مستقیم هویت اجتماعی (33/0-)، شایستگی اجتماعی (26/0-) و عزت نفس جسمانی (43/0-) بر خودشیفتگی سایبری معنادار بود. همچنین، اثر غیرمستقیم عزت نفس جسمانی (01/2-=t-value ) و هویت اجتماعی (36/2-=t-value ) از طریق شایستگی اجتماعی نیز معنادار گزارش شد. با توجه به یافته‌ها، می‌توان نتیجه گرفت که عزت نفس جسمانی، هویت اجتماعی و شایستگی اجتماعی تأثیر قابل‌توجهی بر خودشیفتگی سایبری کاربران دارند و لازم است این عوامل در زمینه آسیب‌شناسی خودشیفتگی سایبری و ارتقای کیفیت تعاملات اجتماعی آنلاین مورد توجه قرار گیرند