دانشگاه پیام نور شناخت اجتماعی 2322-3782 4 1 2015 08 23 The Study of Relationship between Theory of Mind and Alexithymia in a Nonclinical Group مطالعه ارتباط نظریه ذهن با ناگویی هیجانی در یک گروه غیربالینی 127 145 1828 FA غلامحسین جوانمرد استادیار علوم اعصاب شناختی، گروه روانشناسی دانشگاه پیام نور رقیه محمدی قره قوزلو دانشجوی دکترای رشته روانشناسی دانشگاه پیام نور Journal Article 2014 11 18 Aims: Theory of mind as a social cognitive ability and alexithymia as an inability to identify emotions of self and others are important components of social cognition that seem to be related to each other because of their common neural correlations and functional overlaps. The current study was a descriptive- correlational research whic aimed to investigate the relationship between alexithymia and theory of mind in a nonclinical group. Method: The sample consisted of 233 students from Bonab universities selected by multistage-cluster sampling. They responded to tests of Reading the Mind in the Eyes Test (RMET), and Alexithymia Questionnaire TAS-20. The data were analyzed by Pierson correlation, linear regression analysis, and simultaneous multiple regression analysis methods. Results: The findings confirmed the predictive role of alexithymia in connection with the theory of mind abilities. Among the components of alexithymia, objective thinking had a high predictive contribution to the theory of mind (P مقدمه: نظریه ذهن به‌عنوان یک توانایی شناخت اجتماعی و ناگویی هیجانی به‌عنوان یک ناتوانایی در شناسایی هیجانات در خود و دیگران، از مؤلفه‌های مهم شناخت اجتماعی هستند که به نظر می‌رسد به جهت هم‌پوشی ساختاری در مکان‌های مغزی و هم‌پوشی کارکردی می‌توانند در ارتباط با هم مورد توجه قرار گیرند. هدف: مطالعه حاضر، یک پژوهش توصیفی ـ  همبستگی است که باهدف بررسی ارتباط نظریه ذهن و ناگویی هیجانی در یک گروه غیر بالینی انجام یافت. نمونه پژوهش، شامل 233 دانشجو بودند که به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله­ای از دانشگاه‌های شهرستان بناب انتخاب شدند و آزمون ذهن‌خوانی از طریق تصویر چشم (RMET) و پرسشنامه ناگویی هیجانی TAS-20 را پاسخ دادند. یافته‌ها: داده‌ها با آزمون همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون خطی و تحلیل رگرسیون چندگانه به روش همزمان تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها نقش پیش‌بینی کنندگی ناگویی هیجانی را در ارتباط با توانایی نظریه ذهن تأیید ‌کردند. از میان زیر مؤلفه‌های ناگویی هیجانی، تفکر عینی سهم توانمندی در پیش‌بینی توانایی نظریه ذهن داشت (001/0 P https://sc.journals.pnu.ac.ir/article_1828_5b69b0cb91f94f2a2006fcd460e913d0.pdf