دانشگاه پیام نور شناخت اجتماعی 2322-3782 8 1 2019 05 22 The Relationship between the Dimensions of Time Perspectives and Academic Burnout: The Mediating Role Respective Negative Thinking رابطه بین ابعاد چشم‌انداز زمان و فرسودگی تحصیلی: نقش واسطه‌ای تفکر ارجاعی 125 140 5765 10.30473/sc.2019.40545.2200 FA عزت اله قدم پور دانشیار گروه روان شناسی دانشگاه لرستان مهدی برزگر بفرویی دانشجوی دکتری روان شناسی تربیتی، دانشگاه لرستان لیلا حیدریانی دانشجوی دکتری روان شناسی تربیتی، دانشگاه لرستان Journal Article 2018 08 12 <strong>Introduction:</strong> Educational burnout is one of the most important problems in the educational system at all levels. The aim of this study was to investigate the mediating role of respective negative thinking in relationship between the dimensions of time perspective and academic burnout. <strong>Method:</strong> The method was descriptive and correlational using structural equation modeling. The statistical population included all pre-university male students in Maybod city studying in the academic year of 2015-16. Among them, 261 samples were selected through multi-stage cluster sampling. Data were collected applying Zimbardo and Boyd's time perspective, Ehring et al.'s respective negative thinking and Berso's academic burnout questionnaires. The data were analyzed using structural equation modeling. <strong>Results</strong>: The results of structural equation modeling showed that the negative last and present situation dimensions with intermediating respective negative thinking have a positive indirect effect on academic burnout. In addition, the positive last, pleasurable present and future dimensions with mediating respective negative thinking have negative indirect effect on academic burnout. <strong>Conclusion:</strong> These findings suggest that academic burnout will be decreased by changing the perspective of time and having positive thinking and sufficient resources for the purposeful thinking. <strong> مقدمه:</strong> فرسودگی تحصیلی یکی از مهم­ترین مشکلات گریبان­گیر سیستم آموزشی در همه مقاطع تحصیلی است. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش واسطه ­ای تفکر ارجاعی در رابطه بین ابعاد چشم­انداز زمان و فرسودگی تحصیلی بود<strong>. روش:</strong> روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی و از نوع مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش ­آموزان پسر پیش ­دانشگاهی شهرستان میبد بود که در سال تحصیلی 97- 1396 مشغول به تحصیل بودند که از بین آن­ها، 261 نفر به عنوان نمونه و با استفاده از روش نمونه­ گیری خوشه ­ای چند­مرحله­ ای به صورت تصادفی انتخاب شدند. داده­های پژوهش به کمک پرسشنامه های­ چشم انداز زمان زیمباردو و بوید، نفکر ارجاعی اهرینگ و همکاران و فرسودگی تحصیلی برسو و همکاران جمع­ آوری گردید. داده<strong>­</strong>ها با استفاده از روش معادلات ساختاری مورد تحلیل قرارگرفت. <strong>یافته ­ها</strong>: نتایج مدل­یابی معادلات ساختاری نشان دادکه بعد گذشته منفی و حال قضا و قدری با واسطه­ گری تفکر ارجاعی بر فرسودگی تحصیلی اثر غیر­مستقیم مثبت معنادار دارند. همچنین ابعاد گذشته مثبت، حال لذت­ گرا و آینده نیز با واسطه ­گری تفکر ارجاعی بر فرسودگی تحصیلی اثر غیر­مستقیم منفی معنادار دارند. <strong>نتیجه­ گیری</strong>: نتایج نشان می­دهد با تغییر جهت­ گیری چشم­ انداز زمان و برخوردار بودن از یک تفکر مثبت و داشتن منابع کافی برای تفکر هدف­مدار، فرسودگی تحصیلی کاهش یابد. https://sc.journals.pnu.ac.ir/article_5765_3471c2ec7721cc9aab327e54c1d93339.pdf