با همکاری مشترک دانشگاه پیام نور و انجمن روانشناسی اجتماعی ایران

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استاد، گروه مشاوره، دانشکده علوم‌تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.

2 دانشجوی دکتری تخصصی مشاوره، گروه مشاوره، دانشکده علوم‌تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.

3 دکتر تخصصی مشاوره، گروه مشاوره، دانشکده علوم‌تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

4 دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره مدرسه، گروه مشاوره، دانشکده علوم‌تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.

10.30473/sc.2026.75944.3100

چکیده

پژوهش حاضر باهدف اثربخشی آموزش تنظیم شناختی هیجانی بر حمایت اجتماعی ادراک شده، افکار خودکشی و احساس تنهایی دانش‌آموزان دارای اختلال افسردگی اساسی انجام شد.این پژوهش از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و گروه کنترل بود. نمونه شامل 30 دانش‌آموز مبتلا به اختلال افسردگی اساسی (در دو گروه ازمایش و کنترل) که از طریق مراکز مشاوره روانشناسی معرفی شدند و به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب گردیدند. گروه آزمایش طی ۸ جلسه تحت درمان آموزش تنظیم شناختی هیجان (گراتز و گاندرسون ۲۰۰۶) قرار گرفت . ابزارهای این پژوهش شامل پرسشنامه حمایت اجتماعی ادراک شده زیمت و همکاران ۱۹۸۸، مقیاس احساس تنهایی راسل ، و پرسشنامه افکار خودکشی بک بودند که برای سنجش متغیرهای پژوهش مورد استفاده قرار گرفتند. در نهایت داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار spss-27 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج تحلیل کواریانس نشان داد که درمان شناختی-هیجانی تأثیر معناداری بر حمایت اجتماعی ادراک شده، احساس تنهایی و افکار خودکشی در دانش‌آموزان با اختلال افسردگی اساسی داشته است. میانگین نمرات احساس تنهایی پس از درمان با کاهش قابل توجه (F=41.952, p<0.01, η²=0.646) و افکار خودکشی نیز با کاهش معنی‌دار (F=114.906, p<0.01, η²=0.833) همراه بود. همچنین در خرده‌مقیاس‌های حمایت اجتماعی، مولفه‌های خانواده (F=182.590, p<0.01, η²=0.888)، دوستان (F=112.928, p<0.01, η²=0.830) و دیگران (F=49.797, p<0.01, η²=0.684) افزایش معنادار یافتند. نتایج نشان داد که آموزش تنظیم شناختی هیجانی بر بهبود حمایت اجتماعی ادراک شده، افکار خودکشی و احساس تنهایی دانش‌آموزان دارای اختلال افسردگی اساسی تاثیر مثبت و معناداری داشته است

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

The Effectiveness of Emotion Regulation Training on Perceived Social Support, Suicidal Thoughts, and Loneliness in Students with Major Depressive Disorder

نویسندگان [English]

  • Esmaeil Sadri Damirchi 1
  • Mohammadreza Noroozi Homayoon 2
  • fatemeh Gohari 3
  • mobin rashidi 4

1 Professor, Department of counseling, Faculty of Education and Psychology, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran.

2 PhD Student in Counseling, Department of Counseling, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran.

3 PhD Student in Counseling, Department of Counseling, Faculty of Educational Sciences and Psychology, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran.

4 Professor, Department of counseling, Faculty of Education and Psychology, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran.

چکیده [English]

The present study aimed to examine the effectiveness of cognitive-emotional regulation training on perceived social support, suicidal ideation, and feelings of loneliness among students diagnosed with Major Depressive Disorder (MDD). This semi-experimental research employed a pretest-posttest control group design. The sample comprised 30 students with MDD, divided into experimental and control groups, selected through convenience sampling from psychological counseling centers. The experimental group underwent eight sessions of cognitive-emotional regulation training based on Gratz and Gunderson’s protocol (2006).



Instruments included the Perceived Social Support Questionnaire (Zimet et al., 1988), the UCLA Loneliness Scale (Russell), and Beck’s Suicide Ideation Questionnaire, which were utilized to measure the study variables. Data were analyzed using SPSS-27 software.



Analysis of covariance (ANCOVA) revealed that cognitive-emotional regulation training had a significant effect on perceived social support, loneliness, and suicidal ideation among students with MDD. Notably, loneliness scores decreased significantly post-intervention (F=41.952, p<0.01, η²=0.646), as did suicidal ideation scores (F=114.906, p<0.01, η²=0.833). Furthermore, significant increases were observed in all subscales of perceived social support: family (F=182.590, p<0.01, η²=0.888), friends (F=112.928, p<0.01, η²=0.830), and others (F=49.797, p<0.01, η²=0.684).



These findings suggest that cognitive-emotional regulation training positively and significantly improves perceived social support while reducing suicidal ideation and feelings of loneliness in students suffering from Major Depressive Disorder.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Cognitive emotional regulation training
  • perceived social support
  • suicidal thoughts
  • loneliness
  • major depressive disorder