روانشناسی
سیده زهرا حسینی چالشتری؛ قاسم قجاوند؛ جعفر طالبیان شریف
چکیده
پژوهش حاضر با هدف پیشبینی اعتیاد به بازیهای رایانهای بر اساس متغیرهای اعتمادبهنفس و طرد اجتماعی در دختران نوجوان شهر مشهد انجام گرفت. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی و از نظر هدف، کاربردی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی دانشآموزان دختر 16-18 سال مقطع متوسطهی دورهی دوم شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰3-۱۴۰4 بود که از میان آنها ...
بیشتر
پژوهش حاضر با هدف پیشبینی اعتیاد به بازیهای رایانهای بر اساس متغیرهای اعتمادبهنفس و طرد اجتماعی در دختران نوجوان شهر مشهد انجام گرفت. این پژوهش از نوع توصیفی-همبستگی و از نظر هدف، کاربردی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی دانشآموزان دختر 16-18 سال مقطع متوسطهی دورهی دوم شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰3-۱۴۰4 بود که از میان آنها ۳۱۰ نفر با روش نمونهگیری خوشهای انتخاب و مورد آزمون قرار گرفتند. برای جمعآوری اطلاعات از پرسشنامهی اعتیاد به بازیهای رایانهای وانگ و چانگ (۲۰۰۲)، پرسشنامهی اعتمادبهنفس مرادی و همکاران (1393) و پرسشنامهی طرد اجتماعی هوف و رومن (۲۰۱۱) استفاده گردید. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS نسخهی ۲۶ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. در بخش توصیفی، از شاخصهای میانگین، انحراف معیار، کجی و کشیدگی، و در بخش استنباطی از رگرسیون خطی گامبهگام و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج بهدستآمده نشان داد که طرد اجتماعی بهتنهایی ۳۷٪ از واریانس اعتیاد به بازیهای رایانه را تبیین میکند و بین اعتیاد به بازیهای رایانهای با اعتمادبهنفس و طرد اجتماعی رابطهی مثبت و معناداری وجود دارد و این دو متغیر در مجموع توانستند ۴۳ درصد از واریانس اعتیاد به بازیهای رایانهای را پیشبینی کنند (43/0=R2)، همچنین اعتیاد به بازیهای رایانهای بر اساس متغیرهای اعتمادبهنفس و طرد اجتماعی قابل پیشبینی است (781/118 = F و 001/0 > P). اعتمادبهنفس و طرد اجتماعی دو مؤلفهی مهم و تأثیرگذار بر اعتیاد به بازیهای رایانهای هستند که باید مورد توجه ویژه قرار گیرند. بنابراین، مشاوران مدارس و روانشناسان حوزهی نوجوان بهتر است در مواجهه با مسئلهی اعتیاد به بازیهای رایانهای، به این دو متغیر توجه بیشتری داشته باشند.
روانشناسی اجتماعی
مونا فرخنده فال؛ پگاه نجات
چکیده
مقدمه: این پژوهش با هدف بررسی اثر طرد اجتماعی بر عزت نفس آشکار و ضمنی حالتی، و نقش تعدیلگری عزت نفس آشکار و ضمنی صفتی در این رابطه انجام شد. روش: پژوهش از نوع آزمایشی با یک عامل برون آزمودنی دوسطحی (پذیرش/ طرد) بود. شرکتکنندگان 110 نفر (80% زن) با میانگین سن 4/27 سال بودند که به طور داوطلبانه و آنلاین در پاییز 1400 در مطالعه شرکت نمودند. شرکتکنندگان ...
بیشتر
مقدمه: این پژوهش با هدف بررسی اثر طرد اجتماعی بر عزت نفس آشکار و ضمنی حالتی، و نقش تعدیلگری عزت نفس آشکار و ضمنی صفتی در این رابطه انجام شد. روش: پژوهش از نوع آزمایشی با یک عامل برون آزمودنی دوسطحی (پذیرش/ طرد) بود. شرکتکنندگان 110 نفر (80% زن) با میانگین سن 4/27 سال بودند که به طور داوطلبانه و آنلاین در پاییز 1400 در مطالعه شرکت نمودند. شرکتکنندگان ابتدا به سنجههای عزت نفس آشکار و ضمنی صفتی پاسخ دادند، سپس تحت القای طرد اجتماعی با روش «نوشتن از تجربه گذشته» قرار گرفتند و در نهایت به سنجههای عزت نفس آشکار و ضمنی حالتی پاسخ دادند. برای سنجش عزت نفس آشکار از مقیاس عزت نفس روزنبرگ (1965) و عزت نفس تک سئوالی (دانلان و همکاران، 2015) و برای سنجش عزت نفس ضمنی از آزمون تداعی ضمنی (گرینوالد و فارنام، 2000) و آزمون حرف-نام (کیتایاما و کاراساوا، 1997) استفاده شد. یافتهها: همسو با نظریه عقربه اجتماعی (لیری، 2012)، عزت نفس ضمنی حالتی در گروه طرد پایینتر از گروه پذیرش بود. در مقابل، عزت نفس آشکار حالتی در گروه طرد تفاوتی با گروه پذیرش نداشت. تبیین احتمالی این یافته میتواند فعال شدن مکانیزمهای دفاعی آگاهانه برای محافظت از عزت نفس به دنبال طرد اجتماعی باشد. اثر طرد اجتماعی بر عزت نفس ضمنی حالتی توسط هیچ کدام از دو عزت نفس صفتی ضمنی و آشکار تعدیلگری نشد. در مقابل، اثر طرد اجتماعی بر عزت نفس آشکار حالتی، توسط هر دو نوع عزت نفس آشکار و ضمنی صفتی تعدیلگری شد. نتیجهگیری: عزت نفس آشکار حالتیِ کسانی که عزت نفس ضمنی صفتی بالاتر یا عزت نفس آشکار صفتی پایینتر داشتند کمتر در مقابل طرد آسیبپذیر بود. تفاوت عزت نفس آشکار و ضمنی حالتی در اثرپذیری از طرد اجتماعی در سطوح مختلف عزت نفس آشکار و ضمنی صفتی نیازمند بررسی بیشتر به نظر میرسد.
مرضیه مرتضی زاده؛ زهره رافضی؛ حسین اسکندری
چکیده
مقدمه: انعطاف پذیری شناختی یکی از مؤلفههای اساسی کارکردهای اجرایی است که نه تنها بر بهبود کیفیت روابط اجتماعی و سازگاری افراد اثر میگذارد بلکه از کیفیت روابط اجتماعی (طرد، پذیرش) اثر میپذیرد با این حال چگونگی تأثیر کیفیت روابط اجتماعی بر انعطاف پذیری شناختی مشخص نیست، از این رو لازم بود تا پژوهشی در ...
بیشتر
مقدمه: انعطاف پذیری شناختی یکی از مؤلفههای اساسی کارکردهای اجرایی است که نه تنها بر بهبود کیفیت روابط اجتماعی و سازگاری افراد اثر میگذارد بلکه از کیفیت روابط اجتماعی (طرد، پذیرش) اثر میپذیرد با این حال چگونگی تأثیر کیفیت روابط اجتماعی بر انعطاف پذیری شناختی مشخص نیست، از این رو لازم بود تا پژوهشی در این باره انجام شود، بنابراین پژوهش حاضر با هدف مقایسهی اثر طرد اجتماعی با پذیرش اجتماعی بر انعطافپذیری شناختی انجام شد. روش: روش این پژوهش نیمهآزمایشی با پیشآزمون و پسآزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعهی آماری این پژوهش تمام افراد بزرگسال با میانگین سنی 25.74 و تحصیلات کارشناسی بودند که از میان آنها 60 نفر که ملاکهای ورود به نمونه را داشتند به شیوه در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه پذیرش اجتماعی، طرد اجتماعی و کنترل قرار گرفتند. ابتدا آزمودنی ها به آزمون ویسکانسین (شاهقلیان و همکاران، 1390) پاسخ دادند؛ سپس با انجام بازی پرتاب توپ مجازی (ویلیامز، چانگ ، چویی،2000)، طرد اجتماعی و پذیرش اجتماعی به دو گروه آزمایش القا شد. پس از آن، جهت بررسی اثر القای آزمایشی، گروههای آزمایشی به پرسشنامهی تهدید نیازهای بنیادین ویلیامز (2001) و عاطفهی مثبت و منفی واتسن، کلارک و تلگن (1988) پاسخ دادند. در نهایت، آزمون ویسکانسین مجدداً بر روی سه گروه اجرا شد. دادههای پژوهش، با استفاده از آزمون های واریانس یک راهه و تحلیل کواریانس چند متغیری و آزمون تعقیبی بونفرونی تحلیل شد. نتایج: یافته های این پژوهش نشان داد که طرد اجتماعی باعث کاهش انعطاف پذیری شناختی در افراد میشود (01/0= P) و پذیرش اجتماعی تاحدودی سبب افزایش انعطاف پذیری شناختی شد (01/0= p). نتیجه گیری: با توجه به اثر منفی طرد اجتماعی بر انعطافپذیری شناختی و اهمیت این مؤلفه در کارکردهای شناختی سطح بالا، ضرورت دارد که جهت ارتقای انعطافپذیری شناختی به بهبود کیفیت روابط اجتماعی افراد نیز توجه کرد.
