تأثیر مداخله گروهی روانی اجتماعی بر شاخص‌های بهزیستی جسمی و روانی در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار گروه روان شناسی دانشگاه آزاد اسلامی خوراسگان، ایران.

2 کارشناسی ارشد روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی خوراسگان، اصفهان.

3 کارشناسی ارشد گروه روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی خوراسگان، اصفهان.

چکیده

زمینه و هدف: با توجه به شیوع بالای استرس و ناراحتی ­های هیجانی ناشی از بیماری دیابت و همچنین تأثیر منفی آن بر روی کنترل قند خون در این بیماران؛ تاکنون شیوه­ های مختلفی از مداخله­ های روان­شناختی مورد بررسی قرار گرفته ­اند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر مداخله گروهی روانی اجتماعی بر شاخص­های بهزیستی جسمی و روانی بیماران دیابتی انجام گردید. روش: کلیه زنان مبتلا به دیابت نوع دو در مرکز تحقیقات دیابت شهر یزد جامعه آماری پژوهش حاضر بودند که از این تعداد 80  نفر به روش نمونه­ گیری تصادفی انتخاب شدند و پرسشنامه­های بهزیستی روانی WBQ-12، پرسشنامه کیفیت زندگی وابسته به دیابت (ADDQOL19) را تکمیل کرده و سپس برای گرفتن آزمایش خون به آزمایشگاه معرفی شدند. داده­ ها با استفاده از نرم­افزار spss و روش MANOVA تجزیه و تحلیل شد. نتایج: تجزیه و تحلیل آماری نشان داد که تأثیر مداخله گروهی روانی اجتماعی در بهبود شاخص­های بهزیستی روانی و کیفیت زندگی در مرحله دوم (تفاضل سنجش اول و سوم) بیشتر و معنادارتر از مرحله اول (تفاضل سنجش اول و دوم) بوده است. همچنین میزان HbA1c در پس آزمون گروه آزمایش کاهش نشان داده بود اما این تفاوت از نظر آماری معنادار نبود. نتیجه­ گیری: نتایج نشان داد که مداخله گروهی روانی اجتماعی بر بهبود متغیرهای سلامت روانی در بیماران دیابتی تأثیر مثبت دارد و سبب افزایش بهزیستی و کیقیت بهتر زندگی در این بیماران می­ شود. اما تأثیر این مداخله با گذشت زمان مشهودتر م ی­باشد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Impact of Group Psychosocial Intervention on Indicators of Mental and Physical Well-being in Patients with Type 2 Diabetes

نویسندگان [English]

  • Mohsen Golparvar 1
  • Zahra Javadian 2
  • Zohre Esmailian Ardestani 3
  • Akram Ahmadi 3
چکیده [English]

 
Aims: Given the high prevalence of stress and emotional distress caused by diabetes and also its negative effects on glycemic control in these patients, various methods of psychological intervention have been investigated. The present study aimed to investigate the impact of group psychosocial intervention on indices of mental and physical well-being in diabetic patients. Methods: All women with type2 diabetes in Yazd Diabetes Research Centre were considered as statistical community from which 80 women were selected by random sampling. They completed WBQ-12 questionnaire and diabetes-dependent quality of life questionnaire (ADDQOL) and then were introduced to lab for blood test. Data was analyzed by SPSS software and MANOVA. Results: Statistical analyses showed that the scores of experimental group on quality of life and psychosocial well-being were significantly higher in second stage than first stage. So HbA1c  decreased in the  experimental group but this difference was not significant. Conclusion: The results showed that group psychosocial intervention has positive effects on glycaemic control in diabetic patients and leads to well-being and better quality of life in these patients. But the effects of this intervention increases over time.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Diabetes
  • Psychosocial
  • Well-being
  • Quality of Life
سکاران، اوما. (1381). روش­های تحقیق در مدیریت. ترجمه محمد مصائبی و محمود شیرازی. چاپ اوّل، تهران: مؤسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه‌ریزی.

گل‌پرور، محسن. (1389الف). بررسی نقش اخلاق تحصیلی، عدالت و بی‌عدالتی آموزشی در رفتارهای مدنی ـ تحصیلی دانشجویان. فصلنامه اندیشه‌های تازه در علوم تربیتی، 5 (4)، 42-25.

گل‌پرور، محسن. (1389 ب). رابطه اخلاق و عدالت آموزشی با پرهیز از فریب­کاری علمی. فصلنامه اخلاق در علوم و فناوری، 5 (1و2)، 66-57.

گل‌پرور، محسن.، و خاکسار، سروره. (1387). عوامل اخلاقی و ارزشی مرتبط با عملکرد تحصیلی دانشجویان. مجله مطالعات روانشناسی تربیتی، 5(8)، 88-73. 

گل‌پرور، محسن.، و رفیع‌زاده، پوراندخت. (1389). رابطه فداکاری و خواکامگی مدیران با تعهد معلمان با توجه به نقش عدالت سازمانی. فصلنامه رهبری و مدیریت آموزشی، 4(1)، 118-103.

گل‌پرور، محسن.، و کرمی، مهرانگیز. (1389). نقش تعدیل‌کننده عاطفه مثبت و منفی در پیوند میان بی‌عدالتی سازمانی و رفتارهای مخرب کارکنان. فصلنامه روانشناسی کاربردی، 4 (3 و15)، 25-7.

گل‌پرور، محسن.، و وکیلی، نفیسه. (1389). رابطه عدالت رویه‌ای و بی‌انصافی ادراک شده با رضایت از مزایا و نقش تعدیل‌کننده فرهنگ سازمان. فصلنامه راهبرد فرهنگ،  5 (1)، 146-131.

Arnold, T., & Spell, C.S. (2006). The relationship between justice and benefit satisfaction. Journal of Business and Psychology, 20(4), 566-620.

Cohen, J., Cohen, P., West, S.G., & Aiken, L.S. (2003). Applied multiple regression, correlation analysis for the behavioral science, 3rd edition. Mahwah, New Jersey, Lawrence Erlbaum Associates Publishers.

Gebert, D., & Borner, S. (1999). The open and the closed corporation as conflicting forms of organization. The Journal of Applied Behavioral sciences, 35(3), 341-359.

Liveri, J., & Huisman, M. (2007). The relationship between organizational culture and the deployment of systems development methodologies. MIS Quarterly, 31(1), 35-58.

Srnka, K.J. (2004). Culture’s role in marketers’ ethical decision making: an integrated theoretical framework. Academy of Marketing Science Review, 2004(1), 1-34.

Welch, S.A. (2006). Understanding clinical culture: organizational communication in the clinical practicum. The Internet Journal of Allied Health Sciences and Practice, 4(4), 1-60.